Παχυσαρκία: Το μεγαλύτερο χρόνιο πρόβλημα υγείας στούς ενήλικες

27-12-2019

Αναστάσης Ρουμελιώτης

Με ποσοστά που προσεγγίζουν την επιδημία, είναι προφανές πως η παχυσαρκία πρόκειται να αποτελέσει το πρωταρχικό αίτιο θανάτων και αναπηρίας στον εικοστό πρώτο αιώνα. Αποτελεί ένα χρόνιο νόσημα το οποίο συνήθως παραμελείται και δεν θεωρείται ως μια απειλητική κατάσταση για την ζωή. Αν όμως, η κατάσταση δεν τεθεί υπό έλεγχο, θέτει σε κίνδυνο τα οφέλη στην υγεία που έχουν επιτευχθεί τις τελευταίες δεκαετίες.

Ορισμός

Η παχυσαρκία ορίζεται ως το υπερβάλλον σωματικό λίπος και όχι βάρος, σε μέγεθος που επηρεάζει αρνητικά την υγεία. Ωστόσο, τα κριτήρια για τη διάγνωση της δεν βασίζονται στην μέτρηση του ποσοστού λίπους. Στις διεθνείς οδηγίες χρησιμοποιείται ο Δείκτης Μάζας Σώματος (BMI), που υπολογίζεται διαιρώντας το βάρος του ατόμου σε κιλά με το τετράγωνο του ύψους του σε μέτρα.

Μια ταξινόμηση βοηθά στην κατανόηση των αναγκών του ατόμου, στην συγκρίση ομάδων πληθυσμού και στην αξιολόγηση της ανάγκης για παρέμβαση και θεραπεία.

Τα κριτήρια της ταξινόμησης δεν υπάγονται σε παιδία και εφήβους λόγω της συνεχούς μεταβολής του ύψους και της σύστασης του σώματος τους.

Αιτιολογία

Στο πολυπαραγοντικό φάσμα των μηχανισμών που εμπλέκονται στην παχυσαρκία ανήκουν οργανικά, συμπεριφοριστικά, ψυχολογικά, φαρμακολογικά και παθολογικά αίτια.

Η επιδημιολογική τριάδα ξενιστής, παράγοντας και περιβάλλον χρησιμοποιείται για την διερεύνση των αιτιολογικών παραγόντων την παχυσαρκίας. Ο παράγοντας αφορά την διαταραχή του ενεργειακού ισοζυγίου, όπου η πρόσληψη ενέργειας ξεπερνά την κατανάλωση της. Τα χαρακτηριστικά του ξενιστή επιδρούν με τρόπους που δεν είναι πλήρως κατανοητοί στην παχυσαρκία. Είναι όμως δεδομένο ότι οι γενετικοί παράγοντες επηρεάζουν την όρεξη, την παραγωγή ορμονών, τον μεταβολισμό και κατά συνέπεια το πόσο επιρρεπής είναι κάποιος στην αύξηση του σωματικού του βάρους. Το περιβάλλον ενώνει τις δύο παραπάνω οντότητες και είναι καθοριστικό για την εξέλιξη του προβλήματος. Ο ολοένα και περισσότερο καθιστικός τρόπος ζωής, η ανάπτυξη της τεχνολογίας και οι μη κινητικές ενασχολήσεις κατά τον ελεύθερο χρόνο συμβάλουν καθοριστικά στην αιτιολογία της παχυσαρκίας. Επιδρούν και στην δεύτερη μεταβλητή του ισοζυγίου, την ενεργειακή κατανάλωση την οποία και μειώνουν δρώντας τελικά αθροιστικά για την παχυσαρκία.

Είδη παχυσαρκίας –κατανομή λίπους

Δύο είναι οι βασικοί τύποι παχυσαρκίας με βάση την κατανομή λίπους στο σώμα του ατόμου.

1. Η «γυναικοειδής» ή γυναικείου τύπου, με συσσώρευση του λίπους στο κάτω μέρος του σώματος, γλουτεομηριαία ή περιφερειακά και χαρακτηριστική εικόνα σχήματος αχλαδιού.

2. Η «ανδροειδής» ή κεντρική παχυσαρκία με αύξηση του λίπους στο ανώτερο τμήμα του σώματος και χαρακτηριστική εικόνα σχήματος μήλου. Σχετίζεται με αυξημένη θνητότητα και αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης σακχαρώδη διαβήτη και καρδιαγγειακών προβλημάτων.

Παχυσαρκία ανδρικού και γυναικείου τύπου

Για να μπορέσουμε να εκτιμήσουμε την κατανομή λίπους όταν αυτή δεν είναι εμφανής, χρησιμοποιείται ο λόγος της περιφέρειας της μέσης πρός την περιφέρεια του ισχίου (WHR). Σημαντική είναι επίσης η διάκριση του υποδόριου με το σπλαχνικό λίπος με την βοήθεια αξονικού ή μαγνητικού τομογράφου, καθώς το τελευταίο συνδέεται με πιο επιβλαβή παθολογία.

Συνοδά νοσήματα

Η παχυσαρκία συνοδεύεται απο σημαντικές παθοφυσιολογικές μεταβολές ως αποτέλεσμα των μεταβολικών και μηχανικών επιδράσεων που προκαλεί. Έτσι, το άτομο οδηγείται σε επιβαρυντικές καταστάσεις για την υγεία, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η δυσλιπιδαιμία, η καρδιαγγειακή νόσος, η υπέρταση, το εγκεφαλικό, αναπνευστικές δυσκολίες, οστεοαρθρίτιδα κτλ. Καταστάσεις που προκαλούν δηλαδή νοσηρότητα και θνησιμότητα.

Φυσικά, δεν μπορούν να παραλειφθούν οι συνέπειες της παχυσαρκίας στην ψυχολογία των ατόμων, που συχνά αποκτούν καταθλιπτικές συμπεριφορές ως αποτέλεσμα της περιθωριοποίησης και της αυτοπεριθωριοποίησης που βιώνουν. Χαρακτηρίζονται απο χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίηθηση που επηρρεάζουν όλες τις πτυχές της ζωής τους.

Θεραπευτικές προσεγγίσεις

Υπάρχουν τρείς διαφορετικές θεραπευτικές επιλογές που εφαρμόζονται συνήθως αποκλειστικά ή σε συνδυασμό ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του ασθενή:

1. Αλλαγή τρόπου ζωής : Κανένα χειρουργείο ή φάρμακο δεν μπορεί να έχει απόλυτη επιτυχία/δεν είναι αρκετό, χωρίς ταυτόχρονη αλλαγή της συμπεριφοράς του ασθενή. Η θεραπεία έχει μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας όταν τίθονται ρεαλιστικοί στόχοι, όταν επιτυγχάνεται ασφαλής ρυθμός απώλειας βάρους και τονίζεται η αξία της σωστής διατροφής και άσκησης.

  • Σωστή διατροφή : H λέξη «δίαιτα» στα αρχαία ελληνικά σημαίνει τρόπος ζωής και αυτό είναι που πρέπει να αλλάξουν οι παχύσαρκοι. Η σύσταση της δίαιτας ως προς τα μακροθρεπτικά συστατικά έχει μικρή επίδραση στο ρυθμό απώλειας βάρους, εκτός εάν η σύσταση της πρός τα θρεπτικά συστατικά επηρρεάζει την συνολική θερμιδική πρόσληψη. Ωστόσο, συχνά στο βωμό της γρήγορης απώλειας βάρους θυσιάζεται η αξία πολλών θρεπτικών συστατικών σε δίαιτες με εναλλασσόμενα επίπεδα ή και παράληψη ολόκληρων ομάδων τροφίμων. Τα γρήγορα αποτελέσματα ανορθόδοξων διαιτών είναι συνήθως επιβαρρυντικά για την υγεία και τον μεταβολισμό του ατόμου και σε καμία περίπτωση δεν είναι μόνιμα.

  • Σωματική δραστηριότητα : Η προσθήκη σωματικής άσκησης σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα ισορροπημένης διατροφής είναι καίρια, διότι πέρα απο το ενεργειακό ισοζύγιο επηρρεάζει και την ποιότητα του βάρους που χάνεται. Στόχος άλλωστε, είναι η απώλεια σωματικού λίπους και όχι μυικής μάζας και καμία δίαιτα, όσο πρωτεϊνική και αν είναι, δεν μπορεί να το διασφαλίσει αυτό. Επιπρόσθετα, η σωματική δραστηριότητα βελτιώνει την καρδιοαναπνευστική λειτουργία του ατόμου και είναι εξαιρετικής σημασίας για την μακροχρόνια διαχείρηση του σωματικού βάρους.

2. Φαρμακευτική αντιμετώπιση: Η προσεκτική εκτίμηση των κινδύνων και του οφέλους από τη θεραπεία θα πρέπει να προηγείται της έναρξης φαρμακοθεραπείας. Η φαρμακευτική θεραπεία μπορεί να αποτελέσει χρήσιμη προσθήκη στη δίαιτα και στην άσκηση, όταν αυτές μόνες τους έχουν αποτύχει, σε άτομα με Δείκτη Μάζας Σώματος (BMI) μεγαλύτερο του 30.Δύο είναι τα προϊόντα που διατίθονται σήμερα στην αγορά:

  • Ορλιστάτη: Αναστέλει την λειτουργία της λιπάσης του πεπτικού συστήματος εμποδίζοντας την διάσπαση και απορρόφηση 30% του προσλαμβανόμενου διατροφικού λίπους. Συνήθης δόση 120 mg για τρείς φορές την ημέρα. Τα χαμηλότερα ποσοστά επιτυχίας σε απουσία σωστού διαιτολογίου υποδηλώνουν την αναγκαία τροποποίηση της συμπεριφοράς του ασθενή παράλληλα με την φαρμακευτική θεραπεία. Οι παρενέργειες της ορλιστάτης περιλαμβάνουν λιπαρά κόπρανα, κοιλιακό άλγος, μετεωρισμό, ακράτεια και πιθανή διαταραχή της ομοιόστασης των λιποδιάλυτων βιταμινών.

  • Σιμπουτραμίνη: Αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης, αδρεναλίνης, ο οποίος προκαλεί ελάττωση πρόληψης τροφής και αύξηση βασικού μεταβολισμού. Προτεινόμενη δόση 1-30 mg /ημέρα για έξι μήνες. Πολύ χρήσιμη φαρμακοθεραπεία για μακροχρόνια διαχείρηση του βάρους, καθώς η πλειοψηφία των ασθενών διατηρεί περίπου 80% του βάρους που έχασε. Οι παρενέργειες αφορούν κυρίως ξηροστομία, πονοκέφαλο, δυσκοιλιότητα, αϋπνίες και δοσοεξαρτώμενη αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

    3. Χειρουργική αντιμετώπιση: Το χειρουργείο παχυσαρκίας συστήνεται όταν ο BMI είναι πάνω από 40 (νοσογόνος παχυσαρκία) ή πάνω από 35 (σοβαρή παχυσαρκία) ή όταν συνυπάρχουν μεταβολικά νοσήματα. Η βαριατρική χειρουργική αφορά γαστρεντερικές επεμβάσεις που αποκλείουν μεγάλο τμήμα του στομάχου για να μειωθεί η κατανάλωση τροφής ή/και αναπροσαρμόζουν το λεπτό έντερο για να ελαττωθεί η ποσότητα θρεπτικών συστατικών που απορροφούνται απο τον οργανισμό. Σκοπός είναι η μείωση της ενεργειακής πρόσληψης μέσω πρώιμου αισθήματος κορεσμού και ταχύτερης διεύλευσης της τροφής στο παχύ έντερο αντίστοιχα. Ενδεικτικά αναφέρονται οι συνηθέστερες επεμβάσεις:

  • Γαστρικός Δαχτύλιος : Περιορισμός γαστρικού σάκου και μείωση κατανάλωσης τροφής. Σήμερα έχει θέση στην ελαφρά παχυσαρκία με BMI=30-35 με προϋπόθεση οτι αποφεύγονται γλυκαντικές ουσίες μετεγχειρητικά.

  • Γαστρικό Μανίκι: Μείωση γαστρικού σάκου με απομάκρυνση μεγάλου μέρους του με γαστροπλαστική. Έχει το πλεονέκτημα της μεγαλύτερης καθόδου βάρους απο όλες τις τεχνικές και 1-3% ποσοστό επιπλοκών.

  • Γαστρική πτύχωση: Πετυχαίνει περιορισμό του στομάχου, με λιγότερη θνησιμότητα και νοσηρότητα απο το γαστρικό μανίκι. Θεωρείται gold standard στην βαριατρική χειρουργική χωρίς περιορισμούς απο τον BMI, με δυνατή αντιστρεψιμότητα, ελάχιστες επιπλοκές και το χαμηλότερο κόστος.

  • Γαστρικό By pass :  Οδηγεί σε μικρότερο στομάχι και παράκαμψη του εντέρου. Αποτελεί την μόνη αποτελεσματική επέμβαση σε ανθεκτικές παχυσαρκίες (BMI>40), δηλαδη σε άτομα που δεν συμμορφώνονται με διατροφολογικές οδηγίες μετεγχειρητικά. Μόλις 1 στους 200 ασθενείς μπορεί να αντιμετωπίσει μετεγχειρητικές επιπλοκές που με θεραπεία αντιμετωπίζονται πλήρως.

Πρόληψη της παχυσαρκίας

Η αξία της πρόληψης του προβλήματος είναι εμφανής, δεδομένων των σοβαρών επιπτώσεων της αντιμετώπισης της και της δυσκολίας που συνοδεύει την θεραπεία της. Η πρόληψη της παχυσαρκίας γίνεται με την εφαρμογή ορισμένων πολύ απλών κανόνων υγιεινής διατροφής και τη συχνή σωματική άσκηση.

Σε κάθε περίπτωση, η πιο αποτελεσματική θεραπεία μακροπρόθεσμα είναι και θα είναι η πρόληψη της παχυσαρκίας.

Βιβλιογραφία

  • Bray GA, Bouchard C. (ends) Handbook of Obsesity. Clinical Applications, 2nd edn, New York : Marcel Dekker, 2004

  • British Nutrition Foundation Task Force. The Report of the British Nutrition Foundation Task Force. Obesity. Oxford: Blackwell Science, 1999

  • Kopelman PG (ed). Management of Obesity and Related Disorders. London: Martin Dunitz, 2001

Πηγές από το διαδίκτυο :

https://www.nhlbi.nih.gov/science/obesity-nutrition-and-physical-activity

TrueMed-ForLivingMore

Κοινοποιήστε 

| Επικοινωνία | Η ομάδα μας | Διαφημιστείτε στη truemed.gr|  | Όροι χρήσης | Προσωπικά δεδομένα | Copyright©Truemed | |Για περισσότερη ζωή | Υγειά-διατροφή |
Designed – Developed by Premiumweb.gr

 

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ 

© 2019 TrueMed Media. All rights reserved. Our website services, content, and products are for informational purposes only. TrueMed Media does not provide medical advice, diagnosis, or treatment.

Παχυσαρκία: Το μεγαλύτερο χρόνιο πρόβλημα υγείας στούς ενήλικες

27-12-2019

Αναστάσης Ρουμελιώτης

Με ποσοστά που προσεγγίζουν την επιδημία, είναι προφανές πως η παχυσαρκία πρόκειται να αποτελέσει το πρωταρχικό αίτιο θανάτων και αναπηρίας στον εικοστό πρώτο αιώνα. Αποτελεί ένα χρόνιο νόσημα το οποίο συνήθως παραμελείται και δεν θεωρείται ως μια απειλητική κατάσταση για την ζωή. Αν όμως, η κατάσταση δεν τεθεί υπό έλεγχο, θέτει σε κίνδυνο τα οφέλη στην υγεία που έχουν επιτευχθεί τις τελευταίες δεκαετίες.

Ορισμός

Η παχυσαρκία ορίζεται ως το υπερβάλλον σωματικό λίπος και όχι βάρος, σε μέγεθος που επηρεάζει αρνητικά την υγεία. Ωστόσο, τα κριτήρια για τη διάγνωση της δεν βασίζονται στην μέτρηση του ποσοστού λίπους. Στις διεθνείς οδηγίες χρησιμοποιείται ο Δείκτης Μάζας Σώματος (BMI), που υπολογίζεται διαιρώντας το βάρος του ατόμου σε κιλά με το τετράγωνο του ύψους του σε μέτρα.

Μια ταξινόμηση βοηθά στην κατανόηση των αναγκών του ατόμου, στην συγκρίση ομάδων πληθυσμού και στην αξιολόγηση της ανάγκης για παρέμβαση και θεραπεία.

Τα κριτήρια της ταξινόμησης δεν υπάγονται σε παιδία και εφήβους λόγω της συνεχούς μεταβολής του ύψους και της σύστασης του σώματος τους.

Αιτιολογία

Στο πολυπαραγοντικό φάσμα των μηχανισμών που εμπλέκονται στην παχυσαρκία ανήκουν οργανικά, συμπεριφοριστικά, ψυχολογικά, φαρμακολογικά και παθολογικά αίτια.

Η επιδημιολογική τριάδα ξενιστής, παράγοντας και περιβάλλον χρησιμοποιείται για την διερεύνση των αιτιολογικών παραγόντων την παχυσαρκίας. Ο παράγοντας αφορά την διαταραχή του ενεργειακού ισοζυγίου, όπου η πρόσληψη ενέργειας ξεπερνά την κατανάλωση της. Τα χαρακτηριστικά του ξενιστή επιδρούν με τρόπους που δεν είναι πλήρως κατανοητοί στην παχυσαρκία. Είναι όμως δεδομένο ότι οι γενετικοί παράγοντες επηρεάζουν την όρεξη, την παραγωγή ορμονών, τον μεταβολισμό και κατά συνέπεια το πόσο επιρρεπής είναι κάποιος στην αύξηση του σωματικού του βάρους. Το περιβάλλον ενώνει τις δύο παραπάνω οντότητες και είναι καθοριστικό για την εξέλιξη του προβλήματος. Ο ολοένα και περισσότερο καθιστικός τρόπος ζωής, η ανάπτυξη της τεχνολογίας και οι μη κινητικές ενασχολήσεις κατά τον ελεύθερο χρόνο συμβάλουν καθοριστικά στην αιτιολογία της παχυσαρκίας. Επιδρούν και στην δεύτερη μεταβλητή του ισοζυγίου, την ενεργειακή κατανάλωση την οποία και μειώνουν δρώντας τελικά αθροιστικά για την παχυσαρκία.

Είδη παχυσαρκίας –κατανομή λίπους

Δύο είναι οι βασικοί τύποι παχυσαρκίας με βάση την κατανομή λίπους στο σώμα του ατόμου.

1. Η «γυναικοειδής» ή γυναικείου τύπου, με συσσώρευση του λίπους στο κάτω μέρος του σώματος, γλουτεομηριαία ή περιφερειακά και χαρακτηριστική εικόνα σχήματος αχλαδιού.

2. Η «ανδροειδής» ή κεντρική παχυσαρκία με αύξηση του λίπους στο ανώτερο τμήμα του σώματος και χαρακτηριστική εικόνα σχήματος μήλου. Σχετίζεται με αυξημένη θνητότητα και αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης σακχαρώδη διαβήτη και καρδιαγγειακών προβλημάτων.

Παχυσαρκία ανδρικού και γυναικείου τύπου

Για να μπορέσουμε να εκτιμήσουμε την κατανομή λίπους όταν αυτή δεν είναι εμφανής, χρησιμοποιείται ο λόγος της περιφέρειας της μέσης πρός την περιφέρεια του ισχίου (WHR). Σημαντική είναι επίσης η διάκριση του υποδόριου με το σπλαχνικό λίπος με την βοήθεια αξονικού ή μαγνητικού τομογράφου, καθώς το τελευταίο συνδέεται με πιο επιβλαβή παθολογία.

Συνοδά νοσήματα

Η παχυσαρκία συνοδεύεται απο σημαντικές παθοφυσιολογικές μεταβολές ως αποτέλεσμα των μεταβολικών και μηχανικών επιδράσεων που προκαλεί. Έτσι, το άτομο οδηγείται σε επιβαρυντικές καταστάσεις για την υγεία, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η δυσλιπιδαιμία, η καρδιαγγειακή νόσος, η υπέρταση, το εγκεφαλικό, αναπνευστικές δυσκολίες, οστεοαρθρίτιδα κτλ. Καταστάσεις που προκαλούν δηλαδή νοσηρότητα και θνησιμότητα.

Φυσικά, δεν μπορούν να παραλειφθούν οι συνέπειες της παχυσαρκίας στην ψυχολογία των ατόμων, που συχνά αποκτούν καταθλιπτικές συμπεριφορές ως αποτέλεσμα της περιθωριοποίησης και της αυτοπεριθωριοποίησης που βιώνουν. Χαρακτηρίζονται απο χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίηθηση που επηρρεάζουν όλες τις πτυχές της ζωής τους.

Θεραπευτικές προσεγγίσεις

Υπάρχουν τρείς διαφορετικές θεραπευτικές επιλογές που εφαρμόζονται συνήθως αποκλειστικά ή σε συνδυασμό ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του ασθενή:

1. Αλλαγή τρόπου ζωής : Κανένα χειρουργείο ή φάρμακο δεν μπορεί να έχει απόλυτη επιτυχία/δεν είναι αρκετό, χωρίς ταυτόχρονη αλλαγή της συμπεριφοράς του ασθενή. Η θεραπεία έχει μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας όταν τίθονται ρεαλιστικοί στόχοι, όταν επιτυγχάνεται ασφαλής ρυθμός απώλειας βάρους και τονίζεται η αξία της σωστής διατροφής και άσκησης.

  • Σωστή διατροφή : H λέξη «δίαιτα» στα αρχαία ελληνικά σημαίνει τρόπος ζωής και αυτό είναι που πρέπει να αλλάξουν οι παχύσαρκοι. Η σύσταση της δίαιτας ως προς τα μακροθρεπτικά συστατικά έχει μικρή επίδραση στο ρυθμό απώλειας βάρους, εκτός εάν η σύσταση της πρός τα θρεπτικά συστατικά επηρρεάζει την συνολική θερμιδική πρόσληψη. Ωστόσο, συχνά στο βωμό της γρήγορης απώλειας βάρους θυσιάζεται η αξία πολλών θρεπτικών συστατικών σε δίαιτες με εναλλασσόμενα επίπεδα ή και παράληψη ολόκληρων ομάδων τροφίμων. Τα γρήγορα αποτελέσματα ανορθόδοξων διαιτών είναι συνήθως επιβαρρυντικά για την υγεία και τον μεταβολισμό του ατόμου και σε καμία περίπτωση δεν είναι μόνιμα.

  • Σωματική δραστηριότητα : Η προσθήκη σωματικής άσκησης σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα ισορροπημένης διατροφής είναι καίρια, διότι πέρα απο το ενεργειακό ισοζύγιο επηρρεάζει και την ποιότητα του βάρους που χάνεται. Στόχος άλλωστε, είναι η απώλεια σωματικού λίπους και όχι μυικής μάζας και καμία δίαιτα, όσο πρωτεϊνική και αν είναι, δεν μπορεί να το διασφαλίσει αυτό. Επιπρόσθετα, η σωματική δραστηριότητα βελτιώνει την καρδιοαναπνευστική λειτουργία του ατόμου και είναι εξαιρετικής σημασίας για την μακροχρόνια διαχείρηση του σωματικού βάρους.

2. Φαρμακευτική αντιμετώπιση: Η προσεκτική εκτίμηση των κινδύνων και του οφέλους από τη θεραπεία θα πρέπει να προηγείται της έναρξης φαρμακοθεραπείας. Η φαρμακευτική θεραπεία μπορεί να αποτελέσει χρήσιμη προσθήκη στη δίαιτα και στην άσκηση, όταν αυτές μόνες τους έχουν αποτύχει, σε άτομα με Δείκτη Μάζας Σώματος (BMI) μεγαλύτερο του 30.Δύο είναι τα προϊόντα που διατίθονται σήμερα στην αγορά:

  • Ορλιστάτη: Αναστέλει την λειτουργία της λιπάσης του πεπτικού συστήματος εμποδίζοντας την διάσπαση και απορρόφηση 30% του προσλαμβανόμενου διατροφικού λίπους. Συνήθης δόση 120 mg για τρείς φορές την ημέρα. Τα χαμηλότερα ποσοστά επιτυχίας σε απουσία σωστού διαιτολογίου υποδηλώνουν την αναγκαία τροποποίηση της συμπεριφοράς του ασθενή παράλληλα με την φαρμακευτική θεραπεία. Οι παρενέργειες της ορλιστάτης περιλαμβάνουν λιπαρά κόπρανα, κοιλιακό άλγος, μετεωρισμό, ακράτεια και πιθανή διαταραχή της ομοιόστασης των λιποδιάλυτων βιταμινών.

  • Σιμπουτραμίνη: Αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης, αδρεναλίνης, ο οποίος προκαλεί ελάττωση πρόληψης τροφής και αύξηση βασικού μεταβολισμού. Προτεινόμενη δόση 1-30 mg /ημέρα για έξι μήνες. Πολύ χρήσιμη φαρμακοθεραπεία για μακροχρόνια διαχείρηση του βάρους, καθώς η πλειοψηφία των ασθενών διατηρεί περίπου 80% του βάρους που έχασε. Οι παρενέργειες αφορούν κυρίως ξηροστομία, πονοκέφαλο, δυσκοιλιότητα, αϋπνίες και δοσοεξαρτώμενη αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

    3. Χειρουργική αντιμετώπιση: Το χειρουργείο παχυσαρκίας συστήνεται όταν ο BMI είναι πάνω από 40 (νοσογόνος παχυσαρκία) ή πάνω από 35 (σοβαρή παχυσαρκία) ή όταν συνυπάρχουν μεταβολικά νοσήματα. Η βαριατρική χειρουργική αφορά γαστρεντερικές επεμβάσεις που αποκλείουν μεγάλο τμήμα του στομάχου για να μειωθεί η κατανάλωση τροφής ή/και αναπροσαρμόζουν το λεπτό έντερο για να ελαττωθεί η ποσότητα θρεπτικών συστατικών που απορροφούνται απο τον οργανισμό. Σκοπός είναι η μείωση της ενεργειακής πρόσληψης μέσω πρώιμου αισθήματος κορεσμού και ταχύτερης διεύλευσης της τροφής στο παχύ έντερο αντίστοιχα. Ενδεικτικά αναφέρονται οι συνηθέστερες επεμβάσεις:

  • Γαστρικός Δαχτύλιος : Περιορισμός γαστρικού σάκου και μείωση κατανάλωσης τροφής. Σήμερα έχει θέση στην ελαφρά παχυσαρκία με BMI=30-35 με προϋπόθεση οτι αποφεύγονται γλυκαντικές ουσίες μετεγχειρητικά.

  • Γαστρικό Μανίκι: Μείωση γαστρικού σάκου με απομάκρυνση μεγάλου μέρους του με γαστροπλαστική. Έχει το πλεονέκτημα της μεγαλύτερης καθόδου βάρους απο όλες τις τεχνικές και 1-3% ποσοστό επιπλοκών.

  • Γαστρική πτύχωση: Πετυχαίνει περιορισμό του στομάχου, με λιγότερη θνησιμότητα και νοσηρότητα απο το γαστρικό μανίκι. Θεωρείται gold standard στην βαριατρική χειρουργική χωρίς περιορισμούς απο τον BMI, με δυνατή αντιστρεψιμότητα, ελάχιστες επιπλοκές και το χαμηλότερο κόστος.

  • Γαστρικό By pass :  Οδηγεί σε μικρότερο στομάχι και παράκαμψη του εντέρου. Αποτελεί την μόνη αποτελεσματική επέμβαση σε ανθεκτικές παχυσαρκίες (BMI>40), δηλαδη σε άτομα που δεν συμμορφώνονται με διατροφολογικές οδηγίες μετεγχειρητικά. Μόλις 1 στους 200 ασθενείς μπορεί να αντιμετωπίσει μετεγχειρητικές επιπλοκές που με θεραπεία αντιμετωπίζονται πλήρως.

Πρόληψη της παχυσαρκίας

Η αξία της πρόληψης του προβλήματος είναι εμφανής, δεδομένων των σοβαρών επιπτώσεων της αντιμετώπισης της και της δυσκολίας που συνοδεύει την θεραπεία της. Η πρόληψη της παχυσαρκίας γίνεται με την εφαρμογή ορισμένων πολύ απλών κανόνων υγιεινής διατροφής και τη συχνή σωματική άσκηση.

Σε κάθε περίπτωση, η πιο αποτελεσματική θεραπεία μακροπρόθεσμα είναι και θα είναι η πρόληψη της παχυσαρκίας.

Βιβλιογραφία

  • Bray GA, Bouchard C. (ends) Handbook of Obsesity. Clinical Applications, 2nd edn, New York : Marcel Dekker, 2004

  • British Nutrition Foundation Task Force. The Report of the British Nutrition Foundation Task Force. Obesity. Oxford: Blackwell Science, 1999

  • Kopelman PG (ed). Management of Obesity and Related Disorders. London: Martin Dunitz, 2001

Πηγές από το διαδίκτυο :

https://www.nhlbi.nih.gov/science/obesity-nutrition-and-physical-activity

TrueMed-ForLivingMore

Κοινοποιήστε 

© 2019 TrueMed Media. All rights reserved. Our website services, content, and products are for informational purposes only. TrueMed Media does not provide medical advice, diagnosis, or treatment.