Θες να γίνουμε φίλοι;

«Θες να γίνουμε φίλοι;»

Μια φράση που οι περισσότεροι από εμάς χρησιμοποίησαν σε μικρή ηλικία προκειμένου να συναναστρεφούν με άλλους ανθρώπους και να μοιραστούν τη χαρά της επικοινωνίας. Κάποιοι έκαναν το πρώτο βήμα και κάποιοι ακολουθούσαν. Για κάποιους ήταν εύκολο και για άλλους όχι.

Τί είναι όμως αυτό που μας παρακινεί στο να κάνουμε τη πρώτη κίνηση και να μη διστάσουμε να ζητήσουμε αυτό που επιθυμούμε;

Το κίνητρο για φιλία, η ανάγκη για αυτήν είναι η ώθησή μας. Οι άνθρωποι με υψηλό κίνητρο φιλίας ή ακόμη και δεσμού προσπαθούν εντονότερα, από αυτούς που έχουν χαμηλό το σχετικό κίνητρο, να διατηρούν τις διαπροσωπικές σχέσεις και την επικοινωνία με τους άλλους. Κάνουν πιο συχνά επισκέψεις και τηλεφωνήματα, δείχνοντας το έμπρακτο ενδιαφέρον τους.

Από που πηγάζει η ανάγκη αυτή;

Η ανάγκη αυτή από πολλούς θεωρείται έμφυτη, διότι ο άνθρωπος αδυνατεί να ζήσει δίχως την επικοινωνία με άλλους, δίχως την «ανταλλαγή» συναισθημάτων, θυμού, χαράς, λύπης και πολλά ακόμη.

Η ανάγκη για φιλία θεωρήθηκε ότι αντανακλά φόβο απόρριψης από τους άλλους, αλλά αυτό το αντέκρουσε ο Boyatzis(1973), ο οποίος έδειξε ότι πρόκειται για δύο πράγματα τελείως διαφορετικά. Η ανάγκη που έχεις για να δημιουργήσεις δεσμούς φιλίας ή μη σχετίζεται θετικά με τον αριθμό των φίλων που έχεις, ενώ ο φόβος απόρριψης από τους άλλους σχετίζεται με τον βαθμό ομοιότητας στις ιδέες που μοιράζεται το άτομο με τους φίλους του. Ο φόβος απόρριψης εκφράζει μία αμυντική επιθυμία, να είναι δηλαδή κάποιος αποδεχτός από τους άλλους, ενώ η ανάγκη για φιλία φανερώνει την επιδίωξη καλών σχέσεων με τους άλλους.

Κάθε φιλία όπως και κάθε δεσμός του ανθρώπου είναι διαφορετικός, γιατί κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και δεν μπορείς να συγκρίνεις. Φοβάσαι να δεχτείς τους ανθρώπους όπως είναι ίσως γιατί κάποιος στο παρελθόν σε είχε πληγώσει και τώρα θεωρείς πως όλοι είναι σαν εκείνον, πως όλα στρέφονται γύρω από αυτό.

ΌΧΙ

Πρέπει σε κάθε ανθρώπινη επικοινωνία που κάνεις στη ζωή σου να είσαι ο εαυτός σου και να είσαι ελεύθερος να δώσεις ότι έχεις για αυτή την ένωση.

Πώς διακρίνουμε την αληθινή από την ουτοπική φιλία;

Οι αληθινές φιλίες είναι εκείνες που αντέχουν στα δύσκολα και δύσβατα μονοπάτια της ζωής, είναι εκείνες που με το που γνωρίσεις τον άλλον μέσα σου γνωρίζεις πως θα είστε φίλοι σε όλη τη διάρκεια της ζωής σας. Εκείνες που και από τις δύο μεριές υπάρχει το «δίνω απλόχερα» και το «νοιάζομαι για εσένα». Εκείνες που ακόμη και αν τσακωθείς θα ξανά μιλήσεις, γιατί δε θες να χάσεις αυτό το άτομο από τη ζωή σου.

Λένε πως η φιλία κρατάει περισσότερο όταν βρίσκονται κοντά… Ωστόσο υπάρχουν άνθρωποι που άντεξαν στο χρόνο και στην απόσταση, ανταλλάσοντας μονάχα ένα μήνυμα τη μέρα ή και ανά δύο-τρεις μέρες κατάφεραν και κράτησαν αυτή τη φιλία τόσο ζωντανή, όσο ήταν και στην αρχή.

Ξέρεις γιατί; Γιατί και οι δύο παρέμειναν ίδιοι, όχι μόνο απέναντι στον άλλον αλλά και γενικά. Δεν άλλαξαν ούτε λόγω τους καινούριου τόπου τους, ούτε λόγω των ανθρώπων γύρω τους.

Βλέπεις…

Οι άνθρωποι που γνωρίζεις καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής σου δεν βρέθηκαν τυχαία μπροστά σου, αλλά έχουν ο κάθε ένας το δικό του σκοπό, είτε για να πάρεις κάποιο μάθημα από εκείνους, να εκτιμήσεις ορισμένα πράγματα που θεωρείς δεδομένα, είτε για να ομορφύνουν τον κόσμο σου… για αυτό να δίνεις πάντα μια ευκαιρία σε όσους γνωρίζεις και να μην βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα για αυτούς.

Άλλο το φαίνεσθε και άλλο το είναι.

TrueMed-ForLivingMore

Θες να γίνουμε φίλοι;

Ευγενία Δημητρίου

«Θες να γίνουμε φίλοι;»

Μια φράση που οι περισσότεροι από εμάς χρησιμοποίησαν σε μικρή ηλικία προκειμένου να συναναστρεφούν με άλλους ανθρώπους και να μοιραστούν τη χαρά της επικοινωνίας. Κάποιοι έκαναν το πρώτο βήμα και κάποιοι ακολουθούσαν. Για κάποιους ήταν εύκολο και για άλλους όχι.

Τί είναι όμως αυτό που μας παρακινεί στο να κάνουμε τη πρώτη κίνηση και να μη διστάσουμε να ζητήσουμε αυτό που επιθυμούμε;

Το κίνητρο για φιλία, η ανάγκη για αυτήν είναι η ώθησή μας. Οι άνθρωποι με υψηλό κίνητρο φιλίας ή ακόμη και δεσμού προσπαθούν εντονότερα, από αυτούς που έχουν χαμηλό το σχετικό κίνητρο, να διατηρούν τις διαπροσωπικές σχέσεις και την επικοινωνία με τους άλλους. Κάνουν πιο συχνά επισκέψεις και τηλεφωνήματα, δείχνοντας το έμπρακτο ενδιαφέρον τους.

Από που πηγάζει η ανάγκη αυτή;

Η ανάγκη αυτή από πολλούς θεωρείται έμφυτη, διότι ο άνθρωπος αδυνατεί να ζήσει δίχως την επικοινωνία με άλλους, δίχως την «ανταλλαγή» συναισθημάτων, θυμού, χαράς, λύπης και πολλά ακόμη.

Η ανάγκη για φιλία θεωρήθηκε ότι αντανακλά φόβο απόρριψης από τους άλλους, αλλά αυτό το αντέκρουσε ο Boyatzis(1973), ο οποίος έδειξε ότι πρόκειται για δύο πράγματα τελείως διαφορετικά. Η ανάγκη που έχεις για να δημιουργήσεις δεσμούς φιλίας ή μη σχετίζεται θετικά με τον αριθμό των φίλων που έχεις, ενώ ο φόβος απόρριψης από τους άλλους σχετίζεται με τον βαθμό ομοιότητας στις ιδέες που μοιράζεται το άτομο με τους φίλους του. Ο φόβος απόρριψης εκφράζει μία αμυντική επιθυμία, να είναι δηλαδή κάποιος αποδεχτός από τους άλλους, ενώ η ανάγκη για φιλία φανερώνει την επιδίωξη καλών σχέσεων με τους άλλους.

Κάθε φιλία όπως και κάθε δεσμός του ανθρώπου είναι διαφορετικός, γιατί κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και δεν μπορείς να συγκρίνεις. Φοβάσαι να δεχτείς τους ανθρώπους όπως είναι ίσως γιατί κάποιος στο παρελθόν σε είχε πληγώσει και τώρα θεωρείς πως όλοι είναι σαν εκείνον, πως όλα στρέφονται γύρω από αυτό.

ΌΧΙ

Πρέπει σε κάθε ανθρώπινη επικοινωνία που κάνεις στη ζωή σου να είσαι ο εαυτός σου και να είσαι ελεύθερος να δώσεις ότι έχεις για αυτή την ένωση.

Πώς διακρίνουμε την αληθινή από την ουτοπική φιλία;

Οι αληθινές φιλίες είναι εκείνες που αντέχουν στα δύσκολα και δύσβατα μονοπάτια της ζωής, είναι εκείνες που με το που γνωρίσεις τον άλλον μέσα σου γνωρίζεις πως θα είστε φίλοι σε όλη τη διάρκεια της ζωής σας. Εκείνες που και από τις δύο μεριές υπάρχει το «δίνω απλόχερα» και το «νοιάζομαι για εσένα». Εκείνες που ακόμη και αν τσακωθείς θα ξανά μιλήσεις, γιατί δε θες να χάσεις αυτό το άτομο από τη ζωή σου.

Λένε πως η φιλία κρατάει περισσότερο όταν βρίσκονται κοντά… Ωστόσο υπάρχουν άνθρωποι που άντεξαν στο χρόνο και στην απόσταση, ανταλλάσοντας μονάχα ένα μήνυμα τη μέρα ή και ανά δύο-τρεις μέρες κατάφεραν και κράτησαν αυτή τη φιλία τόσο ζωντανή, όσο ήταν και στην αρχή.

Ξέρεις γιατί; Γιατί και οι δύο παρέμειναν ίδιοι, όχι μόνο απέναντι στον άλλον αλλά και γενικά. Δεν άλλαξαν ούτε λόγω τους καινούριου τόπου τους, ούτε λόγω των ανθρώπων γύρω τους.

Βλέπεις…

Οι άνθρωποι που γνωρίζεις καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής σου δεν βρέθηκαν τυχαία μπροστά σου, αλλά έχουν ο κάθε ένας το δικό του σκοπό, είτε για να πάρεις κάποιο μάθημα από εκείνους, να εκτιμήσεις ορισμένα πράγματα που θεωρείς δεδομένα, είτε για να ομορφύνουν τον κόσμο σου… για αυτό να δίνεις πάντα μια ευκαιρία σε όσους γνωρίζεις και να μην βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα για αυτούς.

Άλλο το φαίνεσθε και άλλο το είναι.

TrueMed-ForLivingMore